Waarom is deze vorm van werken geschikt voor kinderen?
Het is een manier om kinderen aan hun eigen problemen te laten werken zonder dat ze het gevoel hebben dat er iets gezegd moet worden. Vaak uiten ze zich in een tekening of een kleiwerkstuk en vertellen daarna zelf wat er gemaakt is. Kinderen ervaren nieuwe dingen, ze zijn trots op hun werk, vinden het leuk om aan een werkstuk te werken. En als het dan goed lukt, zijn ze heel erg trots op wat ze gemaakt hebben. Als het niet lukt, proberen ze het vaak nog een keer, of doen extra hun best om het goed te doen. Ze leren als het ware spelenderwijs inzicht te krijgen in hun eigen kwaliteiten en probleemoplossend vermogen.

Als kinderen leren hoe zij spelenderwijs hun problemen kunnen oplossen of overwinnen is dat een manier om problemen in het echte leven ook het hoofd te kunnen bieden. Ook krijgen ze door het beeldend werken meer zelfvertrouwen. Ze lossen eigen problemen op of krijgen handvatten aangereikt. Ze ervaren dat ze een probleem áan kunnen. Dat maakt dat ze meer zelfvertrouwen krijgen en dit werkt door in het dagelijks leven.
Ook kunnen kinderen met concentratie- of aandachtsproblemen leren om hun concentratie vast te houden bij een opdracht. Ze leren deze te vergroten door elke keer langer aan een opdracht te moeten werken.
Tevens bestaat de mogelijkheid om in korte workshops om te leren gaan met bijvoorbeeld diverse emoties of met sociale vaardigheden.

Kinderen met een autisme verwante stoornis
Kijkend naar kinderen en jongeren met een aan autisme verwante stoornis en/of ontwikkelingsachterstand wordt hun ontwikkelingachterstand zichtbaar. Informatieverwerking en ordening van informatie is voor hen moeilijk. Als deze kinderen het niet goed begrijpen, worden ze angstig en is de plek waar ze zijn niet meer de veilige plek die ze nodig hebben.
Vaak uiten ze dit door vreemd gedrag. Dit is een signaal van onmacht. Ieder kind is anders en het is dan ook belangrijk om zorgvuldig af te stemmen op dat kind en zijn mogelijkheden en beperkingen.

Wanneer kies je voor individuele therapie?
Voor kinderen met autisme kan het wenselijk zijn om te starten in een individueel traject en vervolgens in kleine stapjes te gaan werken aan bijvoorbeeld sociale vaardigheden in een klein groepje.

Als je kind signalen afgeeft in de vorm van lichamelijke klachten maar er niet echt iets te vinden is wat op een lichamelijke aandoening lijkt, kun je je als ouder afvragen of het niet ‘tussen de oren’ zit. Misschien is een kind bang voor iets of wordt het gepest op school en durft het niets te vertellen. Dan is BT een mogelijkheid om te achterhalen wat er nu precies aan de hand is.

Bij welke problemen kies je voor individuele therapie?
> Als een kind bang is om iets te doen, bang is om op de voorgrond te treden, bang is.
> Om voor de klas te moeten staan, bang is om vrienden te maken.
> Als een kind extreem verlegen is.
> Als een kind geen zelfvertrouwen heeft; bang is om fouten te maken of denkt dat ze nooit iets goed doet.
> Als een kind concentratieproblemen heeft of altijd druk is.
> Als een kind geen contact maakt met anderen.
> Als een kind iemand heeft verloren in de directe omgeving.
Etc.

Verloop van traject individuele therapie:
Duur: 10-15 weken
Na aanmelding wordt een afspraak gemaakt met de ouder(s) of verzorgers voor een intake (zonder kind) aan de hand van een intakeformulier wat u wordt toegezonden. (ongeveer 1 uur)
Deze eerste kennismaking is van belang voor de therapeut om voldoende inzicht te hebben in de problematiek van het kind. Tijdens het verloop van dit gesprek zal een hulpvraag opgesteld worden waarmee gewerkt kan worden.

Het therapieproces start met het kind waarbij 10 a 15 weken samenwerking volgen. Hierbij zijn ouders niet aanwezig. Dit duurt wekelijks een uur.

Na 6 bijeenkomsten wordt een evaluatiegesprek met ouders gehouden om van beide kanten te horen hoe het traject verloopt. Zijn er veranderingen waarneembaar of helemaal niet ?
Moeten doelen bijgesteld worden ?

Aan het einde van het traject wordt er een kort gesprek met de ouders belegd waarbij een verslag zal worden overhandigd van de therapeut over de therapie. Evt. kan overlegd worden of er nog een vervolgtraject noodzakelijk is of andere hulp ingeroepen moet worden.

Werkwijze:
Tijdens de eerste kennismaking met het kind en de therapeut is het belangrijk om af te stemmen op de behoeften van het kind. Daarnaast is het belangrijk dat het kind zich veilig voelt bij de therapeut. Er wordt gekeken in hoeverre het kind gevoel heeft bij creatieve materialen en wat valt er op tijdens het werken en in het contact met de ander.

In de volgende fase, de observatiefase, krijgt het kind opdrachten die erop gericht zijn om kennis te maken met nieuwe materialen. Dit geeft zelfvertrouwen omdat ze het ervaart als nieuw en leuk vindt om te doen. De therapeut kan zo ontdekken of het kind ander gedrag laat zien.

De volgende fase is de stimuleringsfase. Aan de hand van de opgedane observeringen wordt door de therapeut samen met het kind een werkplan gemaakt met kleine doelen waaraan gewerkt kan worden. Dit geeft voor het kind inzicht in eigen problematiek en zo gaan gewerkt kan worden aan oplossingen of het zoeken naar nieuwe mogelijkheden.

De oefenfase is de laatste fase waarbij het kind oefent met nieuw aangeleerd gedrag of met nieuwe materialen. Er wordt een bruggetje geslagen naar het normale leven en de mogelijkheden om zelf te komen tot oplossingen.

Afsluitende fase: Het kind mag de werkstukken mee naar huis nemen.
De therapie wordt op een speciale manier afgesloten zodat het ook helder is dat de samenwerking met de therapeut hier eindigt. Ouders krijgen een verslag met de bevindingen.